ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΤΩΧΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Στην καπιταλιστική κρίση, ή διαφορετικά, την εποχή των μνημονίων, η επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους του ενάντια στην κοινωνική βάση, στον κόσμο της εργασίας, γίνεται πιο έντονη από ποτέ. Ο άμεσος μισθός συρρικνώνεται (στα 500 ευρώ ο βασικός μισθός, 400 ευρώ για νέους μέχρι 24 χρονών) και ταυτόχρονα με την ανεργία που εκτοξεύεται χωρίς σταματημό στα ύψη τα μικρομεσαία στρώματα προλεταριοποιούνται βίαια, τα κατώτερα στρώματα εξαθλιώνονται. Παράλληλα το κόστος ζωής αυξάνεται, καθώς νέοι δυσβάσταχτοι φόροι προστίθενται και όλο και περισσότεροι ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Το κράτος πρόνοιας, έστω αυτής της υποτυπώδους πρόνοιας, διαλύεται: οι δαπάνες για παιδεία, υγεία, ασφαλιστικό υποτάσσονται στην προτεραιότητα εξασφάλισης πόρων για να καλύψουν χρέη και τόκους. Ταυτόχρονα τα χρέη σκαρφαλώνουν όλο και περισσότερο, χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι για να «κουρευτούν» 100 περίπου δις ευρώ, η κυβέρνηση Παπαδήμου χρέωσε το ελληνικό κράτος με 170 δις και υπέγραψε και το μνημόνιο 2, σύμφωνα με το οποίο τα χρέη από δω και πέρα θα αποπληρώνονται με βάση το αγγλικό δίκαιο. Αυτό ορίζει ότι το ελληνικό κράτος χάνει την ασυλία του ως κράτος απέναντι στους δανειστές: έτσι αυτοί, αν οποιαδήποτε δόση καθυστερήσει, έχουν το δικαίωμα να βγάλουν στο σφυρί και να κατασχέσουν καταθέσεις και δημόσια κτήρια/περιουσία. Η κινδυνολογία περί χρεοκοπίας μόνο αστεία μπορεί να ακούγεται σε μακροχρόνια άνεργους που δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τη ΔΕΗ, σε μετανάστες που στοχοποιούνται για την κρίση του καπιταλισμού και προορίζονται για στρατόπεδα συγκέντρωσης(!!), σε άστεγους που όλο και πιο πυκνά ξημερώνονται στα πεζοδρόμια και τις πλατείες των αστικών κέντρων. Οι αυτοκτονίες πληθαίνουν καθημερινά, όλο και περισσότερα παιδιά υποσιτίζονται και η πολιτική ελίτ συνεχίζει να καταδικάζει την κοινωνία σε υποταγή και εξαθλίωση. Όλα αυτά με τη βοήθεια των ΜΜΕ, που συνειδητά τρομοκρατούν και αποκρύπτουν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης, ποντάροντας ξεδιάντροπα στα ρατσιστικά ένστικτα μιας κοινωνίας σε απόγνωση και προωθώντας όποιους τα εκφράζουν, ακόμα κι αν αυτοί είναι δηλωμένοι θαυμαστές των ναζί.

Όλη αυτή η κατάσταση, αποτέλεσμα της κρίσης του καπιταλισμού και όχι της κακοδιαχείρισης του, όπως προσπαθούν τόσο καιρό να μας πείσουν («μαζί τα φάγαμε», «λαμόγια», «τεμπέληδες» κτλ), έχει σαν αποτέλεσμα το πολιτικό σύστημα να απονομιμοποιείται στις συνειδήσεις του κόσμου μέρα με τη μέρα, νέες μορφές αυτοοργάνωσης της κοινωνίας να ανθίζουν παντού, αντιστάσεις ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης και της τρόικας, και δομές αλληλεγγύης μεταξύ των καταπιεζόμενων στρωμάτων της κοινωνίας. Οι αντιστάσεις αυτές αργά ή γρήγορα έρχονται σε ρήξη με το κράτος και τα όργανά του, οι εθνικές παρελάσεις μετατρέπονται σε κοινωνικές αντιδράσεις, οι διαδηλώσεις και οι πορείες μετατρέπονται σε εξεγέρσεις, προς το παρόν εφήμερες. Σε όλα αυτά η απάντηση από μεριάς κράτους είναι η καταστολή, είτε αυτή εκφράζεται σε επίπεδο δρόμου (προληπτικές προσαγωγές, χημικά και αστυνομική βία σε διαδηλώσεις), είτε σε επίπεδο διώξεων/φυλακίσεων αγωνιστών με εκδικητικές και εξοντωτικές κατασκευασμένες κατηγορίες, είτε ακόμα σε επίπεδο καταστολής αυτοοργανωμένων χώρων/καταλήψεων και στοχοποίησης λαϊκών συνελεύσεων. Και φυσικά με την απαραίτητη πάντα συμβολή των ΜΜΕ, τα οποία πάντα μιλάνε για «κουκουλοφόρους, προβοκάτορες, ακραίους», σε λίγο θα μας πούνε ότι για όλα φταίνε οι καλικάντζαροι με τη συνδρομή των εξωγήινων.

Εμείς λέμε ότι όσο η κοινωνία δεν ορθώνεται μπροστά τους, μαχητικά, συλλογικά, αλληλέγγυα, τόσο οι ζωές των «από κάτω» θα λεηλατούνται για να σωθεί το καπιταλιστικό σύστημα και τα μαγαζιά του (βλέπε τράπεζες). Κανείς δεν πρόκειται να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των φτωχών και των βουτηγμένων στα χρέη και τις υποχρεώσεις, των άστεγων, των άπορων. Ζούμε σε μια περίοδο έντονου κοινωνικού/ταξικού πολέμου και πρέπει όλοι μαζί, ντόπιοι και μετανάστες, να σηκώσουμε ανάστημα ενάντια στο μέλλον που μας ετοιμάζουν, να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, να γκρεμίσουμε το σύστημά τους προτού γκρεμίσει αυτό εμάς.

 

 

Άμεση απελευθέρωση των φυλακισθέντων διαδηλωτών της 12ης Φλεβάρη!

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΦΤΩΧΕΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

 

Λαϊκή Συνέλευση Χαϊδαρίου

κάθε Τετάρτη, 7.00μμ, πλατεία Ηρώων

Advertisements

Μοτοπορεία για την αντίσταση και την αυτο-οργάνωση στις γειτονιές, Σάββατο 31 Μαρτίου, 11.οοπ.μ.

Μοτοπορεία για την αντίσταση και την αυτοοργάνωση στις γειτονίες, ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία και την κρατική καταστολή.

Η μοτοπορεία οργανώνεται από τις λαϊκές συνελεύσεις Χαϊδαρίου, Αιγάλεω, Περιστερίου και Ιλίου. Θα ξεκινήσει στις 11.00μ.π. από την κεντρική πλατεία στο Ίλιον και θα πορευτεί στους δρόμους και τις κεντρικές πλατείες των γειτονιών μας.

 

25η Μαρτίου στο Χαϊδάρι

Ενάντια στην τρομολαγνεία και την αστυνομοκρατία που στόχο είχαν να κρατήσουν τον κόσμο σπίτι του, διαδηλώσαμε κατά τη διάρκεια αλλά και μετά την παρέλαση κατά των ντόπιων και ξένων εκμεταλλευτών μας, κατά της σύγχρονης χούντας. Γύρω στα 60 άτομα φωνάξαμε συνθήματα και μετά το τέλος της παρέλασης μαζί με μαθητές κάναμε πορεία από την πλατεία Ηρώων ως το Δημαρχείο.

Δεν ήμασταν οι μόνοι!

Σε κάθε συνοικία της Αθήνας και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, οι παρελάσεις μετατράπηκαν σε λαϊκές διαδηλώσεις παρά τη βία της αστυνομίας που με ξύλο, χημικά, προσαγωγές και συλλήψεις προσπάθησε να εμποδίσει τον κόσμο να εκφράσει την οργή του. Δεν το πέτυχαν! Χιλιάδες κόσμου από σωματεία, συλλογικότητες, λαϊκές συνελεύσεις και ανένταχτοι έσπασαν το φράγμα της σιωπής.

Όσν αφορά το Χαϊδάρι, με το πανό μας και τα συνθήματά μας θελήσαμε να δώσουμε το μήνυμα ότι σήμερα η «ελευθερία» θα κερδηθεί μόνο αν οι εργαζόμενοι, η νεολαία, οι φτωχοί, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι συσπειρωθούμε σαν κοινωνική πλειοψηφία, σαν τάξη ενάντια σ’ αυτούς που μας μιλάνε για το συμφέρον του έθνους θέλοντας να κρύψουν ότι άλλα συμφέροντα έχουν οι «πάνω» κι άλλα οι «κάτω». Δεν τα φάγαμε μαζί, δεν χρωστάμε μαζί, δεν θ’ αγωνιστούμε μαζί. Είμαστε τα 9/10 της κοινωνίας ενάντια στο 1/10 της ελίτ και των παρατρεχάμενών τους.

Ο δήμαρχος Μαραβέλιας κι οι λοιποί «επίσημοι» όσες αναφορές κι αν κάνουν στον Μακρυγιάννη και την επανάσταση παραμένουν οι κοτζαμπάσηδες, προεστοί και δημογέροντες της εποχής μας. Επανάσταση κάνουν όσοι έχουν συμφέρον να αναποδογυρίσει η κοινωνία, να αλλάξει η σημερινή πραγματικότητα κι όχι οι βολεμένοι κι οι εγκάθετοι, όχι όσοι εκπροσωπούν και συμμετέχουν σ’ αυτό το σάπιο σύστημα εξουσίας.

Θα είμαστε πάντα στο δρόμο απέναντί τους.

Απαιτούμε την αθώωση όλων των συλληφθέντων της 25ης Μαρτίου!

 

Λαϊκή Συνέλευση Χαϊδαρίου

…ο αγώνας συνεχίζεται.

 

 

Μοτοπορεία αλληλεγγύης στους εργατικούς αγώνες το Σάββατο 24 Μάρτη στις 11πμ.

Η πορεία θα ξεκινήσει από το μετρό του Αγίου Αντωνίου και θα περάσει από χώρους δουλειάς (Λουκίσα, Άλτερ, Χαλυβουργία)

Την Τετάρτη 28 Μάρτη, από τις 7.οομμ στην πλατεία Ηρώων (κεντρικό Χαϊδάρι) μεζεύουμε τρόφιμα και χρήματα για ενίσχυση των απεργών.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΟΥΤΙΔΗ

Στις 6 Δεκέμβρη 2009, ένα χρόνο ακριβώς μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Κορκονέα, το κέντρο της Αθήνας γεμίζει δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές, σε μια πορεία από τα Προπύλαια προς το Σύνταγμα. Στο ύψος της Ερμού, στην κάτω μεριά της πλατείας Συντάγματος, η αστυνομία αποφασίζει να κόψει την πορεία στη μέση, διεμβολίζοντας εντελώς απρόκλητα το μπλοκ του ΕΕΚ (Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα) που βρισκόταν εκείνη την ώρα στο σημείο. Μηχανές ΔΙΑΣ πέφτουν πάνω σε διαδηλωτές και γκλομπ αστυνομικών ανεβοκατεβαίνουν στα κεφάλια των διαδηλωτών, τραυματίζοντας βαριά την Αγγελική Κουτσουμπού (βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και σπασμένα όλα τα εμπρόσθια αριστερά πλευρά) και πολλούς ακόμα διαδηλωτές, με χειρότερη την περίπτωση ενός γιατρού που εκείνη την ώρα προσπαθούσε να παράσχει τις πρώτες βοήθειες. Μέσα σε αυτό το σκηνικό άγριας κι εγκληματικής αστυνομικής καταστολής, πολλοί διαδηλωτές αντιστέκονται στη βαρβαρότητα των αστυνομικών, προστατεύοντας τη σωματική ακεραιότητα των συντρόφων τους και το δικαίωμά τους να διαδηλώνουν.
Κανένας από τους ένστολους εγκληματίες των δυνάμεων καταστολής δεν κατηγορήθηκε ούτε τιμωρήθηκε για αυτή την επίθεση στους διαδηλωτές. Αντίθετα, διώχθηκαν και διώκονται ακόμα και σήμερα αγωνιστές που προστάτευσαν τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκουν και ο οποίος δέχθηκε την επίθεση. Αναφερόμαστε στον Κυριάκο Μουτίδη, σύντροφο αγωνιστή του ΕΕΚ, ο οποίος δικάζεται για σειρά κακουργημάτων την Τετάρτη 21/3, 9 π.μ., στο Β’ Τριμελές Εφετείο Αθήνας (για τα κακουργήματα) – Λουκάρεως και Λ. Αλεξάνδρας. Τα κακουργήματα με τα οποία κατηγορείται ο Κυριάκος Μουτίδης είναι προϊόν του γνωστού πια «κουκουλονόμου», του κατασταλτικού νόμου των «δημοκρατικών» κυβερνήσεων. Ο Κυριάκος είναι ηγετικό στέλεχος του EEK, και ιδρυτικό μέλος του σωματείου ΣBEOΔ (συνέλευση βάσης εργαζομένων οδηγών δικύκλων).
Μπροστά στην τρομοκράτηση και την ποινικοποίηση των αγώνων, μπροστά στις διώξεις αγωνιστών, η στάση μας είναι δεδομένη: Αλληλεγγύη στο σύντροφο Κυριάκο Μουτίδη. Κανένας αγωνιστής στα χέρια του Κράτους.

Oι δίκες των αγωνιστών να γίνουν του κράτους καταδίκες.
Kάτω τα χέρια από τους αγωνιστές! Nα παύσουν οι διώξεις των συλληφθέντων της 6ης Δεκέμβρη 2009! Nα αθωωθεί ο Kυριάκος Mουτίδης.
Nα καταδικαστούν οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί της δολοφονικής επίθεσης κατά της σ. Aγγελικής Kουτσουμπού!

Λαϊκή Συνέλευση Χαϊδαρίου
20/3/2012

Κάλεσμα ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων Χαϊδαρίου

Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 18:00, στο κτίριο ΝΕΛΕ, Κολοκοτρώνη 36

 

Στην εποχή που η εργασία έφτασε να θεωρείται προνόμιο και η ανεργία «αναπόφευκτο δεδομένο», κυρίως για την πιο παραγωγική μερίδα του πληθυσμού (τα επίσημα ποσοστά ανεργίας στην ηλικία από 25 έως 35 αγγίζουν το 50%), δεν υπάρχει νοικοκυριό που να μην έχει τουλάχιστον έναν άνεργο ούτε εργαζόμενος που να μη ζει με το φόβο ότι η ανεργία θα του χτυπήσει την πόρτα.

Όσο μεγαλύτερη είναι η ανεργία και η φτώχεια, τόσο ο άνεργος συμβιβάζεται να μπει στην εργασία με χαμηλότερο μισθό και ελαστικές σχέσεις εργασίας, ενώ παράλληλα οι εργοδότες γνωρίζουν ότι μπορούν να βρουν φτηνότερο εργατικό δυναμικό. Έτσι, ο εργαζόμενος, φοβούμενος ότι θα χάσει τη θέση του, σταματάει να διεκδικεί. Οι εργαζόμενοι γίνονται μελλοντικοί άνεργοι και οι άνεργοι μελλοντικοί εργαζόμενοι με εξευτελιστικές συνθήκες εργασίας (ελαστικό ωράριο, ανασφάλιστη ή/και απλήρωτη εργασία με το πρόσχημα της μείωσης των κερδών).

Οι κυβερνήσεις του παρελθόντος, η Τρόικα, το ΔΝΤ και η εγκάθετη κυβέρνηση Παπαδήμου «κατάφεραν» να δημιουργήσουν μια χώρα 1,5 εκατ. ανέργων (1 εκατ. άνεργοι σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΟΑΕΔ και τουλάχιστον 500.000 αδήλωτοι), αριθμός που αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο. Αυτό, σε συνδυασμό με τα χαράτσια, τις αυξήσεις των τιμών σε τρόφιμα και πετρέλαιο και την απουσία κοινωνικού κράτους (διάλυση υγείας και παιδείας), αρχίζει πια να θέτει σε αμφισβήτηση ακόμα και την ίδια την επιβίωση.

Απέναντι σ’ αυτό, οι άνεργοι κι οι ελαστικά εργαζόμενοι δεν μπορούν να σιωπούν. Οργανωνόμαστε – Αντιστεκόμαστε – Συγκροτούμε Επιτροπές Ανέργων σε κάθε γειτονιά. Διεκδικούμε συλλογικά αφήνοντας πίσω την απομόνωση και την αποξένωση που μας έχουν επιβάλει. Καλούμε όλους τους ανέργους και ελαστικά εργαζομένους του Χαϊδαρίου να συζητήσουμε, να συναποφασίσουμε και να οργανώσουμε τη δράση μας.

 

Η ανεργία, πληγή και παιδεμός του τόπου, θα λείψει μοναχά τη μέρα όπου θα μπουν αυτοί σε ανεργία (Μπρεχτ, 1930).

Αλληλεγγύη στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Oι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας βρίσκονται 125 μέρες σε απεργία διαρκείας, από 31 Οκτώβρη 2011. Ο Μάνεσης, το αφεντικό της χαλυβουργίας, πρότεινε 5ωρη εργασία με μείωση μισθών κατά 40%, πρόταση η οποία απορρίφθηκε από τη συνέλευση των εργαζομένων. Ο Μάνεσης προχώρησε σε 34 εκδικητικές απολύσεις και οι εργαζόμενοι σε απεργία. Σήμερα, οι απολύσεις έχουν φτάσει τις 80, καθώς εξακολουθεί εκδικητικά να απολύει εργαζόμενους κάθε 1η του μήνα. Το πόσο σημαντικός είναι ο αγώνας τους για το σύνολο των εργαζομένων σε αντίστοιχους χώρους εργασίας, το έχουμε ξαναπεί και δε θα σταματήσουμε να το λέμε: σε μια περίοδο γενικευμένης επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στον κόσμο της εργασίας, η έκβαση του αγώνα είναι κομβικής σημασίας. Αν τα μέτρα περάσουν εκεί, ανοίγει η πόρτα για να περάσουν και σε άλλες βιομηχανίες και γενικότερα στον ιδιωτικό τομέα. Οι ίδιοι οι απεργοί χαλυβουργοί έχουν πλήρη συναίσθηση του ταξικού αυτού «καθήκοντος».

Στον αγώνα αυτό που δίνουν δεν έχουν δίπλα τους τη ΓΣΕΕ, η οποία λάμπει δια της απουσίας της εδώ και 4 μήνες!! Δεν έχουν δίπλα τους ούτε το Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, το οποίο θα έπρεπε να έχει κινητοποιήσει τόσο καιρό τους εργαζόμενους στη βιομηχανική ζώνη Ελευσίνας και στο Θριάσιο πεδίο, αντ’ αυτού έχει κάνει ελάχιστες κινήσεις. Από την αρχή όμως, αναπτύχθηκε ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης, το οποίο είτε με οικονομική ενίσχυση, είτε προπαγανδίζοντας τον αγώνα τους, αγκάλιασε τον αγώνα αυτό χωρίς καμιά ιδιοτέλεια. Αυτό το κίνημα πρέπει να τονωθεί και πάλι, να γιγαντωθεί και να γίνει ασπίδα μπροστά από τους απεργούς. Κινήσεις αλληλεγγύης πρέπει να ξαναγίνουν σε κάθε γειτονιά, σε κάθε δρόμο, σε κάθε εργασιακό χώρο.

Μέσα σε αυτό το εμπόλεμο σκηνικό μεταξύ εργοδοσίας και εργατών, επιλέγει να χτυπήσει μια συμμορία μαχαιροβγαλτών, φορώντας το προσωπείο του «φίλου». Μια αντιπροσωπεία φασιστών νέο-ναζί, αποφασίζει σε αυτό το κρίσιμο για την απεργία σημείο, να πάει και να γλύψει εκεί που μέχρι πρότινος έφτυνε. Οι φασίστες, τα τσιράκια του Κράτους ενάντια σε κάθε μορφή εργατικού/κοινωνικού αγώνα, πλησιάζουν τους χαλυβουργούς για να χύσουν το δηλητήριό τους. Είναι η ίδια συμμορία φασιστών που στην αρχή της απεργίας, με επίσημη ανακοίνωσή τους, τάσσονταν ξεκάθαρα υπέρ της εργοδοσίας, δικαιολογώντας τις μειώσεις μισθών με τη δικαιολογία ότι το κεφάλαιο πρέπει να έχει κερδοφορία. Τόσο πολύ ενδιαφέρονται για τους εργάτες και τον αγώνα τους. Στόχος τους είναι να σπιλώσουν την απεργία και να την απογυμνώσουν από οποιαδήποτε μορφή αλληλεγγύης, προκαλώντας αμυντικά αντανακλαστικά στους αλληλέγγυους. Εμείς όμως εδώ και τώρα δηλώνουμε ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει. Η απεργία είναι ο αγώνας των χαλυβουργών και κατ’ επέκταση κάθε εργαζόμενου ενάντια στο αφεντικό του. Δεν συμβαδίζει με αντεργατικά/εθνικιστικά/φασιστικά προτάγματα, που θέλουν εργάτες και αφεντικά αγαπημένους, στο όνομα της εθνικής συμφιλίωσης. Μαζί με τους χαλυβουργούς θα πετάξουμε τους φασίστες έξω από τα εργοστάσια. Ας πάνε να κρυφτούν δίπλα στα αφεντικά, εκεί που ανήκουν.

Στην ίδια προσπάθεια σπασίματος της απεργίας εντάσσεται και ο απεργοσπαστικός μηχανισμός που στήθηκε πριν λίγες μέρες. Συγκεκριμένα, φορτηγά της θυγατρικής εταιρείας «Greensteel» εισέβαλαν στο χώρο του εργοστασίου και φόρτωσαν εμπόρευμα. Κατά την έξοδό τους τα φορτηγά μπλοκαρίστηκαν από τους απεργούς εργάτες. Αργότερα την ίδια μέρα, οι απεργοί ενημερώθηκαν από την αστυνομία ότι εις βάρος του προέδρου του σωματείου έχει γίνει μήνυση και ο ίδιος απειλείται με σύλληψη και αυτόφωρο! Σαν επιστέγασμα όλων των παραπάνω, άνθρωποι της εργοδοσίας συνοδεία δικαστικού κλητήρα έδωσαν στο σωματείο εξώδικη διαμαρτυρία/δήλωση, σύμφωνα με την οποία οι διαδικασίες που ακολουθούνται στις γενικές συνελεύσεις του σωματείου δεν τηρούν το καταστατικό του. Νοιάστηκαν για τη σωστή λειτουργία των γενικών συνελεύσεων του σωματείου!!

Δεν αμφιβάλλαμε ποτέ ότι αυτός ο αγώνας θα είναι δύσκολος, ότι Κράτος και αφεντικά σε συνεργασία θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τον σπάσουν. Η συμμορία των φασιστών, ο απεργοσπαστικός μηχανισμός και οι απειλές μέσω μηνύσεων είναι μερικά από αυτά.

Ως λαϊκή συνέλευση Χαϊδαρίου, θεωρούμε τον αγώνα τους και δικό μας αγώνα. Η εργατική τάξη έχει καθήκον να δώσει ενωμένη τους αγώνες που έχουν ήδη ξεκινήσει, αλλά και αυτούς που θα έρθουν. Είμαστε από την αρχή αλληλέγγυοι στον αγώνα των χαλυβουργών, είτε στο δρόμο, είτε σε επίπεδο προπαγάνδισης του δίκαιου του αγώνα τους. Εκεί θα είμαστε και τώρα, μέχρι οι χαλυβουργοί να νικήσουν. Και θα νικήσουν.

Τετάρτη 7/3/2012, μαζεύουμε χρήματα/τρόφιμα για ενίσχυση των απεργών, από τις 7.00μμ μέχρι τις 9.00μμ, στο κτήριο ΝΕΛΕ (Κολοκοτρώνη 36).

Λαϊκή Συνέλευση Χαϊδαρίου

κάθε Τετάρτη, στις 7.00μμ, στο κτήριο ΝΕΛΕ (Κολοκοτρώνη 36)

syneleysihaidari.wordpress.com