ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Σε μια πόλη σαν την Αθήνα, όπου η ζωή κάθε άλλο παρά ανθρώπινη ήταν και είναι, και στην περίοδο της βαθύτερης κρίσης που έχει ζήσει η χώρα κάνοντας την κατάσταση ακόμα πιο ζοφερή για τους κατοίκους της, η κυβέρνηση και οι οικονομικοπολιτικοί συνεργάτες της, με τις «παρεμβάσεις» τους «εξορθολογούν/εξυγιαίνουν/αναδιαρθρώνουν», και βρίσκουν διάφορους παρόμοιους ευφημισμούς για να περιγραφεί η αποσύνθεση του υποτυπώδους συστήματος παροχών όπως (και) των αστικών συγκοινωνιών.

 

Με τις μεθοδευμένες από χρόνια πολιτικές της, για την εργασία και τον πλούτο που παράγεται(μείωσεις μισθών,απολύσεις ,φορολογικές επιδρομές, κτλ), την υγεία(κλείσιμο νοσοκομείων,μείωση προσωπικού),την παιδεία (νόμος Διαμαντοπούλου), την ενέργεια(ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, ΕΛ.ΠΕ., καθώς και του  συνόλου των Δ.Ε.Κ.Ο.), η άρχουσα τάξη, βάζει στο χέρι όλα όσα έχει ήδη πληρώσει και παράγει ο λαός.

Όσα έχουν απομείνει σχετικά ανεκμετάλλευτα ή απλά διατηρούσαν κάποιον κοινωνικό χαρακτήρα, καλύπτοντας έστω και στοιχειωδώς κοινωνικές ανάγκες.

Με τα συνήθη προσχήματα, της κακοδιαχείρισης, της προβληματικής λειτουργίας, της υπερχρέωσης και όλων των προβλημάτων που οι ίδιοι δημιούργησαν, η λύση που επιβάλλεται είναι η απαξίωση και η σταδιακή κατάργηση των δομών που παλιότερα συνιστούσαν το περίφημο «κοινωνικό κράτος»- μια άδικη για τον εργαζόμενο ανταπόδοση των κόπων του.

 

Αυτές οι δομές σήμερα, γίνονται πιο επιθετικά από ποτέ, λεία προς αποτελεσματικότερη εκμετάλλευση για τους νεοφιλελεύθερους τεχνοκράτες κυβερνώντες.

Για αυτούς και τα παπαγαλάκια τους, την θέση του κριτηρίου της κάλυψης των κοινωνικών αναγκών, που άλλωστε ποτέ δεν αποτελούσαν προτεραιότητα του κράτους, παίρνει πλέον ξεκάθαρα, η παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα και το κέρδος ή τα ελλείματα.

Με βαση αυτά,τα πάντα επαναξιολογούνται,και μοιραία, θα έπαιρναν σειρά τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

 

Με μια σειρά μέτρων,(εκποίηση ΟΣΕ, «απελευθέρωση» των αδειών ταξί-μείωση των εργαζομένων στις συγκοινωνίες με μετατάξεις, εθελούσιες εξόδους, απολύσεις, διαθεσιμότητες για τους πιο ενοχλητικούς προς τα συμφέροντα τους, καταστολή με ελεγκτές-σεκιουριτάδες και ποινικοποίηση της άρνησης πληρωμής διοδίων, εισιτηρίων για τους επιβάτες που αντιστέκονται, κτλ) ολοκληρώνεται το έργο της «δημιουργικής απορύθμισης» των δημόσιων συγκοινωνιών, εις βάρος του περιβάλλοντος αλλά και της ίδιας της ουσίας του δικαιώματος της ελεύθερης μετακίνησης.

Ακόμα και αυτή είναι μια περιττή πολυτέλεια για το σύνολο των επιβατών και ειδικά των μη προνομιούχων κατοίκων των δυτικών προαστίων και των γύρω περιοχών, των νέων και των ηλικιωμένων, των νοσηλευομένων στα ιδρύματα της περιοχής και των δικών τους ανθρώπων, και γενικά όσων χρησιμοποιούν Μ.Μ .Μ., είτε επειδή το θέλουν είτε επειδή αναγκάζονται λόγω των υποχρεώσεων τους.

Έτσι, στα ακριβά εισιτήρια που πρόσφατα αυξήθηκαν 40%, στις αναμονές, τον συνωστισμό, το σύγχρονο γιοφύρι της Αρτας(σταθμός μετρό) που χρόνια «ολοκληρώνεται», και την δύσκολη προσέγγιση στις περισσότερες περιοχές, προστίθεται η κατάργηση λεωφορειακών γραμμών που εξυπηρετούσαν εκατοντάδες συνανθρώπους μας.

 

Πιο συγκεκριμένα: Οι εργαζόμενοι, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι μετανάστες, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι και όσοι χρησιμοποιούσαν τα Μ.Μ.Μ., σε μία ήδη επιβαρυμένη από το κυκλοφοριακό πόλη θα πρέπει να κόψουν το λαιμό τους για να βρεθούν στους χώρους εργασίας, κοινωνικοποίησης,μάθησης, αλλά και πολιτικών αγώνων.

Από το καλοκαίρι, όλες οι λεωφορειακές γραμμές που κατέληγαν στον Πειραιά καταργήθηκαν. Διατηρήθηκε μόνο η 845 που εξυπηρετεί ένα μικρό μέρος της περιοχής και στο διπλάσιο χρόνο, για να επανέλθει κατόπιν έντονων διαμαρτυριών και η 803.

Παράλληλα, η 812, ουσιαστικά μετατρέπεται σε γραμμή περιορισμένων δρομολογίων, εξυπηρετώντας μόνο για λίγες ώρες την απευθείας σύνδεση με το κέντρο της Αθήνας, ενώ πλέον η μετάβαση θα κοστίζει 45 ευρώ για την μηνιαία κάρτα, αντί 20 που κόστιζε η κάρτα του ΟΑΣΑ.

Μεταβιβάζεται έτσι και το επιπλέον κόστος και η ταλαιπωρία στους επιβάτες, οι οποίοι καλούνται να υπομείνουν τις μετεπιβιβάσεις από ακόμα πιο ασφυκτικά γεμάτα λεωφορεία στο μετρό, χωρίς βέβαια να λαμβάνονται υπόψιν τα συνήθη ψιλά γράμματα για το κράτος και τους φορείς του:

οι ευπαθείς ομάδες για τις οποίες αυτό είναι ένας καθημερινός μαραθώνιος,

και οι επιπτώσεις για το περιβάλλον, αφού έτσι προωθείται ξεκάθαρα η χρήση αυτοκινήτου, άσχετα από το απαγορευτικό κόστος που έχει αυτό καθημερινά για τα χαμηλά στρώματα.

Είναι προφανές πως λιγότερα και χειρότερα Μ.Μ.Μ. αναγκαστικά στρέφουν τους επιβάτες  στη λύση του Ι.Χ.  κάτι που απαιτεί περισσότερους δρόμους-διόδια-κέρδη για τους μεγαλοεργολάβους και τις αυτοκινητοβιομηχανίες, και μεγαλύτερη οικολογική και κοστολογική επιβάρυνση, για το σύνολο των επιβατών και των κατοίκων των περιοχών που ακρωτηριάζονται.

 

Καλούμε όλους τους κατοίκους του Χαϊδαρίου και των γύρω περιοχών σε συσπείρωση και μαζικοποίηση των αντιστάσεων μας, στις λαϊκές συνελεύσεις, στο κίνημα «δεν πληρώνω» και σε κάθε οργάνωση και συλλογικότητα που επιλέγει να αντισταθεί στις πολιτικές τους.

 

 

 

 

ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

 

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

(Σεπτέμβρης 2011)

Με τους 250 της Βουλής ή με τις 250 Καταλήψεις;

Γιατί χρειάστηκε να ενωθούν 250 βουλευτές από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ για να ψηφιστεί ο νέος νόμος για τα πανεπιστήμια και γιατί πριν τελειώσει το καλοκαίρι οι φοιτητές απάντησαν με 250 καταλήψεις; Πού στοχεύουν οι βασικές διατάξεις του νέου νόμου του ΠΑΣΟΚ;

Αντί για δωρεάν παιδεία…δίδακτρα και δάνεια

Αυτός ο νόμος αφήνει τα φτωχότερα στρώματα εκτός εκπαίδευσης αλλά βάζει στο παιχνίδι τις τράπεζες. Μπαίνουν δίδακτρα σε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά ενώ καταργείται η δωρεάν σίτιση και στέγαση των φοιτητών όπως και τα δωρεάν συγγράμματα. Τις καταστάσεις που έκαναν τους φοιτητές να εξεγερθούν από τη Χιλή μέχρι το Λονδίνο μας τις πλασάρουν για καινοτομίες. Μιλάμε για κατάργηση της δωρεάν παιδείας και μετάθεση όλου του οικονομικού βάρους στους φοιτητές και τις οικογένειές τους. Ταυτόχρονα, θεσμοθετούνται τα φοιτητικά δάνεια για όσους δεν έχουν λεφτά να σπουδάσουν. Αυτά τα δάνεια που έχουν καταχρεώσει τους φοιτητές παγκοσμίως (στις ΗΠΑ χρωστούν 833 δις δολάρια!) …

Αντί για Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα…Ανώνυμες Επιχειρήσεις

Εισάγονται managers και τεχνοκράτες με αποφασιστικό ρόλο στην διοίκηση των πανεπιστημίων ενώ αφαιρείται ο λόγος από τους φοιτητές. Η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων απ’ το κράτος εξαρτάται απ’ τις επιδόσεις τους σύμφωνα με τα κριτήρια της αγοράς (στις ΗΠΑ από τα 5800 ιδρύματα μόνο το 1,7% τα πάει «καλά»). Κι επειδή λεφτά δεν θα υπάρξουν, τα πανεπιστήμια ωθούνται να αναζητήσουν χρήματα από επιχειρήσεις και να αντιμετωπίζουν τους φοιτητές τους ως πελάτες τους οποίους δεν θα μορφώνουν αλλά στους οποίους θα παρέχουν «εκπαιδευτικές υπηρεσίες».

Αντί για μόρφωση κι εργασία με δικαιώματα…κατάρτιση και ελαστική εργασία

Εξαρτώμενα απ’ το ιδιωτικό κεφάλαιο τα πανεπιστήμια θα αναγκαστούν να προσαρμόσουν τα προγράμματα σπουδών τους και την έρευνά τους στα ενδιαφέροντα του εκάστοτε χρηματοδότη τους. Ούτως ή άλλως με τον νέο νόμο οι απόφοιτοι δεν θα παίρνουν πια ένα κοινό πτυχίο με κοινά εργασιακά δικαιώματα αλλά πιστοποιητικό κατάρτισης, πλήρως εξατομικευμένο. Η κυβέρνηση θέλει να φτιάξει έναν στρατό ημιμαθών πτυχιούχων χωρίς ολοκληρωμένες επιστημονικές γνώσεις που θα εργάζεται με τους όρους της εποχής του «μνημονίου» δηλαδή χωρίς δικαιώματα. Καθόλου τυχαία ο νέος νόμος υποβαθμίζει τα τετραετή πτυχία σε τριετή…

Αντί για ένα ελεύθερο, δημοκρατικό περιβάλλον…αποστειρωμένο, αυταρχικό πλαίσιο λειτουργίας

Φυσικά ένα τέτοιο μοντέλο πανεπιστημίου δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει μέσα σε χώρο ασύλου, όπου φοιτητές κι εργαζόμενοι θα αποφάσιζαν μέσα από γενικές συνελεύσεις και θα ασκούσαν έλεγχο στην διοίκησή του. Το πανεπιστήμιο γίνεται χώρος επενδύσεων. Κι οι επενδύσεις πρέπει να προστατευθούν. Το άσυλο καταργείται γι’ αυτό ακριβώς αλλά και για έναν ακόμη λόγο: για να χτυπηθούν εν τη γεννέσει τους οι κοινωνικοί αγώνες είτε υπό τη μορφή διεκδικήσεων (βλ. απεργία πείνας μεταναστών) είτε υπό τη μορφή εξεγέρσεων (βλ. Δεκέμβρης ’08). Σε μία εποχή έντονης κοινωνικής κρίσης, η επιλογή της αστικής δημοκρατίας είναι μία: λιγότερη δημοκρατία! Το δόγμα της μηδενικής ανοχής δικαιολογείται στο πλαίσιο του κράτους έκτακτης ανάγκης προκειμένουν να προστατευθεί η χώρα. Από ποιον; Από τον ίδιο της τον εαυτό! Τα «παπαγαλάκια» που ζητάνε πιο αποφασιστικά, απολυταρχικά καθεστώτα, ακούγονται πλέον όλο και πιο συχνά στα ΜΜΕ. Σε αυτό το ζοφερό μέλλον, το άσυλο, ως στέγη των κοινωνικών αγώνων αποτελεί εμπόδιο.

Τι θέλουν;

Είναι πλέον φανερό πως η συναινετική πολιτική για το εκπαιδευτικό σύστημα αλλάζει όχι μόνο την λειτουργία των πανεπιστημίων αλλά καταργεί ουσιαστικά τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της παιδείας. Έτσι πλέον δεν μιλάμε για ένα κοινωνικό αγαθό αλλά για έναν μηχανισμό που προωθεί τη δημιουργία ενός νέου τύπου πολίτη που θα αξιολογείται ήδη από το νηπιαγωγείο και θα εκπαιδεύεται δια βίου, με δικά του έξοδα. Υπάρχει ένας διπλός στόχος: να μετατραπεί ο χώρος της εκπαίδευσης, σε χώρο επιχειρηματικής δραστηριότητας και παράλληλα να παράγει αποφοίτους με μειωμένες γνώσεις, μειωμένο κριτικό πνεύμα και μειωμένα εργασιακά δικαιώματα. Γι΄ αυτό και κλείνουν σχολεία και όσα είναι ανοιχτά τα αφήνουν χωρίς βιβλία και καθηγητές! Η κυβέρνηση, το ΔΝΤ και τα τσιράκια τους μισούν τον χώρο της Παιδείας. Άλλωστε ποτέ καμία χούντα στον κόσμο δεν είδε με καλό μάτι τα πανεπιστήμια και τους φοιτητές…

Τι θέλουμε;

Εμείς σαν λαϊκή συνέλευση Χαϊδαρίου θα είμαστε ως το τέλος με τις 250 καταλήψεις που αγωνίζονται για δημόσια, δωρεάν παιδεία προσβάσιμη σε όλους. Όχι γιατί υπερασπιζόμαστε το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα αλλά γιατί για να φτιαχτεί μία εκπαίδευση στα μέτρα των πραγματικών κοινωνικών αναγκών πρέπει πρώτα να πέσει αυτός ο νόμος και μαζί και όσοι τον ψήφισαν. Τις ακριβείς προτάσεις μας θα τις βρούμε συζητώντας ανοιχτά με δασκάλους, καθηγητές, μαθητές και φοιτητές και σε αυτό θα επανέλθουμε σύντομα…

Καλούμε τους γονείς,  τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς του Χαϊδαρίου να αντιδράσουμε όλοι μαζί για τα τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, τα βιβλία που επίτηδες καθυστερούν, τα κενά στις θέσεις των εκπαιδευτικών και τις μειώσεις των μισθών τους. Αντί να προσπαθούμε να λύσουμε αυτά τα προβλήματα ο καθένας ατομικά, να ενωθούμε με τους φοιτητές που είναι στον δρόμο και να συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις.

-Γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί, φοιτητές, όλοι μαζί για την Παιδεία των αναγκών μας!

 

Συζητάμε ανοιχτά για το ζήτημα της Εκπαίδευσης

με πανεπιστημιακούς/καθηγητές/δασκάλους/φοιτητές,

την Παρασκευή 30/09, στις 18:30, στην πλατεία Ηρώων στο Χαϊδάρι!

λαϊκή συνέλευση Χαϊδαρίου

Κάθε Τετάρτη στην πλατεία Ηρώων, στις 19:00